สายพานลำเลียงแบบพลิกกลับได้

สายพานลำเลียงมักถูกตำหนิว่ามีปัญหาในการติดตามสายพาน และในกรณีส่วนใหญ่ เรื่องนี้ไม่ยุติธรรม สาเหตุของความล้มเหลวมักจะพบได้ในการติดตั้ง และอาจเป็นผลมาจากการปรับรอกและลูกกลิ้งไม่ดี การใช้มาตรการติดตามสายพานไม่ถูกต้อง หรือการออกแบบที่ผิดพลาด ดังนั้นจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตระหนักอย่างเต็มที่ถึงคุณลักษณะพื้นฐานของมาตรการติดตามสายพานต่างๆ และเพื่อให้สิ่งเหล่านี้นำไปใช้ได้อย่างถูกต้อง

จำเป็นต้องแยกแยะระหว่างมาตรการพื้นฐานและมาตรการเพิ่มเติมสำหรับการติดตามสายพาน แบบแรกมีความเหมาะสมสำหรับการรักษาสายพานที่อยู่ในแนวที่ถูกต้องในตำแหน่งศูนย์กลาง ตราบเท่าที่ไม่มีอิทธิพลจากภายนอกมากนักบนสายพาน เช่น แรงตามขวาง อย่างหลังมีความจำเป็นเมื่อมาตรการพื้นฐานเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอหรือไม่เหมาะสมในการควบคุมการติดตามสายพานอย่างเพียงพอ

ไม่ว่าจะใช้มาตรการใด เงื่อนไขต่อไปนี้จำเป็นสำหรับการติดตามสายพานโดยไม่มีปัญหา:
โครงสร้างรองรับจะต้องแข็งแรงและมั่นคง ต้องสามารถทนต่อแรงทั้งหมดที่กระทำต่อมันได้ (ความตึงของสายพาน น้ำหนักของสินค้าที่ลำเลียง พื้นไม่เรียบ ฯลฯ)
มู่เล่ย์และลูกกลิ้งทั้งหมดต้องติดตั้งเป็นมุมฉากกับแกนวิ่งของสายพาน มู่เล่ย์และลูกกลิ้งแบบปรับได้จะต้องปรับหลังจากที่สายพานวิ่งอย่างเหมาะสมแล้วเท่านั้น
ชิ้นส่วนทั้งหมดของการติดตั้งที่สัมผัสกับสายพานจะต้องได้รับการปกป้องจากสิ่งสกปรกและความสกปรก และต้องทำความสะอาดหากจำเป็น

จะเกิดอะไรขึ้นหากสายพานลำเลียงไม่มีมาตรการติดตามเลย?
ในกรณีที่สายพานวิ่งผ่านรอกทรงกระบอกที่อยู่ในมุมฉากกับเส้นทางทิศทาง แรงที่กระทำต่อสายพานจะขนานกับทิศทางการทำงานของสายพาน ไม่มีแรงติดตามเกิดขึ้นบนสายพาน
ในความเป็นจริง สายพานกำลังทำงานในสภาวะสมดุลที่ไม่เสถียร และจะหลุดออกทันทีหากอยู่ภายใต้ปัจจัยภายนอกเพียงเล็กน้อย เช่น การบรรทุกผลิตภัณฑ์ออกจากศูนย์กลาง สิ่งสกปรกระหว่างสายพานและลูกรอก สายพานบิดเบี้ยว หรือการป้อนด้านข้างหรือการเปลี่ยนทิศทางของสินค้า แผนภาพการติดตามสายพาน
สถานการณ์เดียวกันนี้จะเกิดขึ้นหากรอกตัวใดตัวหนึ่งหรือทั้งสองตัวไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องแม่นยำในมุมฉากกับแกนวิ่งของสายพาน สายพานจะวิ่งออกไปทางด้านที่มีแรงตึงน้อยกว่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กฎการติดตามข้อ 1
สายพานเคลื่อนไปด้านข้างโดยมีความตึงน้อยที่สุด
ผลการติดตามของรอกทรงกรวยทรงกระบอกหรือครอบฟันแนวรัศมี
โดยปกติสายพานลำเลียงแบบผ้าจะมีอย่างน้อยหนึ่งตัว บางครั้งอาจมีรอกหลายตัวที่มีรูปทรงกรวยทรงกระบอกหรือครอบฟันแนวรัศมี การวัดพื้นฐานนี้มักจะเพียงพอสำหรับการวิ่งทางตรงและมั่นคง
สายพานรอกทรงกรวยทรงกระบอก รอกที่มีรูปร่างนี้ให้เอฟเฟกต์การติดตามตัวเอง หากมีแนวโน้มการไหลหนีแปรผัน หรือการกลับตัวในทิศทางการทำงาน สายพานจะอยู่ตรงกลางโดยไม่จำเป็นต้องปรับแกน ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับรอกทรงกรวยทรงกระบอก

ในสายพานลำเลียงแบบสองรอกธรรมดาที่มีทิศทางการทำงานที่กำหนดไว้ โดยปกติแล้วรอกที่ส่วนหัวจะเป็นรอกขับ ได้รับการออกแบบให้มีรูปทรงทรงกระบอก-ทรงกรวย
ด้วยอัตราส่วนกว้างยาวของสายพานลำเลียง (ความยาวสายพานลำเลียงต่อความกว้างของสายพาน) เกินกว่าประมาณ 5 ต่อ 1 และในการติดตั้งที่มีการย้อนกลับ ขอแนะนำให้สวมมงกุฎทั้งสอง รอกที่ส่วนหัวและรอกหาง
การปฏิบัติตามวิธีนี้ สายพานที่จัดตำแหน่งอย่างถูกต้องสามารถรักษาให้อยู่ในตำแหน่งตรงกลางได้ตราบเท่าที่ไม่มีการโก่งตัวของรอกมากเกินไป

มาตรการติดตามสายพานเพิ่มเติม:
ในการติดตั้งที่มีแนวโน้มหนีออกอย่างเด่นชัดและมีแรงตามขวางมาก (การป้อนด้านข้าง คานเปลี่ยนทิศทาง การเปลี่ยนเส้นทางจำนวนมากในเส้นทางของสายพาน ฯลฯ) การใช้รอกทรงกรวยทรงกระบอกขั้นพื้นฐานจะไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีมาตรการติดตามสายพานเพิ่มเติม แต่จะถูกกำหนดโดยการใช้งานและสภาพการทำงาน

ลูกรอกนำทาง
รอกนำทางหรือที่เรียกว่ารอกควบคุมเป็นรอกดูแคลนแบบปรับได้
รอกนำมักจะเป็นทรงกระบอก สังเกตเส้นผ่านศูนย์กลางขั้นต่ำสำหรับการสะท้อนกลับตามข้อบ่งชี้ในเอกสารข้อมูลผลิตภัณฑ์ เพื่อให้ติดตามได้ดี ส่วนโค้งของการสัมผัสที่รอกนำทางควรอยู่ที่อย่างน้อย 30 องศา สำหรับสายพานที่มีพื้นผิวไม่ยึดติด สามารถปรับปรุงเอฟเฟกต์การติดตามได้ด้วยฝาครอบยางที่ทนต่อการเสียดสีหรือวัสดุสังเคราะห์ (ความแข็งที่แนะนำ 80 – 90 Shore A)

กฎการติดตามข้อ 2
ยิ่งส่วนโค้งสัมผัสมีขนาดใหญ่และแรงเสียดทานยิ่งสูง เอฟเฟกต์การติดตามก็จะยิ่งมากขึ้น เพื่อรักษาความตึงของสายพานให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ การเคลื่อนที่แบบหมุนควรตั้งฉากกับเส้นกึ่งกลางของส่วนโค้งที่สัมผัส (ระนาบ A ↔ B) หากเป็นไปได้ ระยะห่างระหว่างศูนย์กลางระหว่างเฟืองท้ายและรอกนำทางควรมีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยสองเท่าของรอกที่ใหญ่กว่า ลูกกลิ้งทรงกระบอกแบบปรับได้ไม่เหมือนกับรอกทรงกรวยทรงกระบอกซึ่งไม่สามารถติดตามตัวเองได้ ซึ่งหมายความว่าเมื่อทิศทางการทำงานของสายพานเปลี่ยนไป ต้องรีเซ็ตตำแหน่งหมุนของรอกทรงกระบอก เนื่องจากไม่สามารถทำได้จริง จึงไม่แนะนำให้ใช้ลูกกลิ้งทรงกระบอกแบบปรับได้สำหรับการติดตามสายพานสำหรับการถอยหลัง อย่างไรก็ตาม อาจมีข้อยกเว้นสำหรับกฎข้อนี้สำหรับสายพานลำเลียงแบบยาว หากมีระยะห่างเพียงพอระหว่างรอกนำทาง ก็สามารถนำไปใช้แม้ในการถอยหลังได้เช่นกัน
รอกนำทาง A ติดตามสายพานอย่างถูกต้องในทิศทางการวิ่ง a, รอกนำทาง B ติดตามสายพานอย่างถูกต้องในทิศทางการวิ่ง b

กฎการติดตามข้อ 3
ในกลุ่มรอกและลูกกลิ้ง สายพานที่สายพานสัมผัสกันครั้งแรกจะมีผลการติดตามมากกว่า (ในลูกกลิ้ง A ตัวอย่างที่อยู่ติดกัน)
รอกและลูกกลิ้ง
ลูกกลิ้งเอียงที่ด้านกลับ
ผลการติดตามของลูกกลิ้งเอียงที่ด้านกลับจะเพิ่มขึ้นสูงสุด หากติดตั้งไว้ที่ด้านวิ่งเข้าที่ด้านหน้ารอกส่วนท้ายสำหรับการขับเคลื่อนส่วนหัว และที่ด้านหน้าของรอกขับเคลื่อนสำหรับการขับเคลื่อนส่วนท้าย
การวางตำแหน่งของลูกกลิ้งใต้สายพาน เช่น ที่ด้านลำเลียงของสายพาน จะให้ผลการติดตามที่ดีเนื่องจากค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานที่สูงกว่า อย่างไรก็ตาม จะต้องคำนึงถึงเครื่องหมายการติดตามที่เป็นไปได้บนฝาครอบสายพานด้วย

ลูกกลิ้งยังสามารถวางตำแหน่งไว้เหนือสายพานด้านวิ่งได้อีกด้วย วิธีนี้เหมาะในกรณีที่สายพานมีด้านลำเลียงที่ละเอียดอ่อนหรือมีโครงสร้างสูง หรือมีโปรไฟล์ที่ติดตั้งในแนวขวาง
เพื่อให้ได้ผลการติดตามที่น่าพอใจ หน้าสัมผัสของสายพานของลูกกลิ้งควรอยู่ที่ประมาณ 1/4 ของความกว้างของสายพาน และมุมเอียงของลูกกลิ้งควรอยู่ที่ 5 องศาถึง 10 องศา
หากลูกกลิ้งเอียงถูกติดตั้งในมุมฉากกับทิศทางการทำงานของสายพาน สายพานจะแก้ไขตำแหน่งของตัวเองโดยอัตโนมัติหากแนวโน้มการไหลหนีเกิดขึ้น

การวัดนี้ใช้ได้ผลในการถอยหลังด้วย
การติดตามสายพานได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติมเมื่อลูกกลิ้งเอียงทำมุมไปข้างหน้า 8 องศาถึง 10 องศาที่ขอบสายพานในทิศทางการทำงานของสายพาน สามารถเพิ่มเอฟเฟกต์ได้โดยการเพิ่มฝาครอบเสียดสี
อย่างไรก็ตาม ลูกกลิ้งที่ทำมุมไปข้างหน้าจะต้องไม่ถูกนำมาใช้ในการถอยหลัง เนื่องจากแรงในการตั้งศูนย์กลางของสายพานจะกลับกันเช่นกัน
ลูกกลิ้งเอียงที่ด้านกลับได้รับการพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จในการติดตามสายพานกว้างและสั้นและสายพานบางด้วยความเร็วสูง ในกรณีนี้ รอกขับและรอกหางจะต้องติดตั้งด้วยโปรไฟล์ทรงกระบอกเพื่อหลีกเลี่ยงการพับหรือรอยพับ